Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Προσφυγιά ..<< 90 χρόνια πριν >>


Κάπου μακριά στην Προποντίδα                        Μετά από μέρες φτάσανε
ήταν η αλησμόνητη πατρίδα.                              στης  Ευβοίας τη Λίμνη
Εκεί παππούδες μάνες και παιδιά                     δυο χρόνια μείνανε εκεί
είχαν του κόσμου τα καλά .                               στους ξένους μέσα ξένοι.

Τα αμπέλια τους  φροντίζανε                         Γι΄ αυτό και φύγανε ξανά
και βγάζαν το κρασί τους.                              ψάχνοντας καρδιάς λιμάνι .
Με τις σαντάλες ψάρευαν                              Χωριό καινούριο στήσανε
και γέμιζαν τους γρίππους                             στο ξένο Μπαλαμπάνι.

Βγήκε όμως διαταγή                                      Φτώχια , αρρώστιες , θάνατοι
‘ολα να τα αφήσουν .                                      γεμάτη η ζωή τους ,
Γρήγορα,όλοι βιαστικοί                                  μα τα κατάφεραν καλά
το νησί να εγκαταλείψουν .                             όλοι μαζί με μια καρδιά .

Σήκωσαν τις εικόνες τους                             Και φτιάξανε νοικοκυριά
μαζέψανε το βιος τους .                                 φροντίσαν τα παιδιά τους
Με ματωμένη την καρδιά                               μα ο νους τους πάντοτε γυρνά
Φύγανε από  το Μαρμαρά                               στα χώματα τα πατρικά .

                                             ......Για τους προγόνους